Amosando publicacións coa etiqueta Ambosores. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Ambosores. Amosar todas as publicacións

martes, 19 de abril de 2016

Fraga de Ambosores

...
A min somentes me importa esa paisaxe verde, 
esa paisaxe eterna que é vida e agonía,
esa paisaxe que tece e que destece a alma
nun soño de ilusión que se non murcha.
...
Eu quero camiñar braviamente, fixo,
cara á carballeira misteriosa do non visto,
cara a un abrente teixo de resplandor obrizo
ou cara a esa sombra morna en que cantan os grilos.
Eu quero esta paisaxe verde, eterna, que está viva.

                                                                                  Manuel María

sábado, 15 de febreiro de 2014

Casa no lugar de Ribeira de Ambosores (Concello de Mañón)

Este lugar coñecido como Ribeira de Ambosores e que territorialmente pertece ao Concello de Mañón (está pegadiño a Grañas do Sor) , pero eclesiásticamente forma parte da parroquia de Ambos-Sores, que da cordo coa demarcación parroquial do Obispado de Mondoñedo en 1895. esta formada por lugares de tres concellos (Mañón na provincia de a coruña e os de Muras e Ourol na provincia de Lugo) 

domingo, 12 de maio de 2013

As carballeiras do río Sor



A vella, fermosa carballeira,
pon en nós un inquedo
tremor respetuoso:
cada carballo é un ser vivo
que canta, sofre e ama.
A súa sombra é un enigma
no que non podemos penetrar
doadamente. E a súa voz,
rouca e cambiante, ten
un tremor escuro de salmodia.
¿Qué mensaxe nos quere transmitir
o seu canto humano e vexetal?
                                   Manuel María


domingo, 21 de abril de 2013

SENDEIROS DO SOR, do cruzamento da Cruz da Cal Do Macho á Ribeira de Ambosores

 Cando o pasado ano estiven na Cruz da Cal do Macho, Lolita de Insua díxonos que se tomabamos o sendeiro que hai á dereita da Cruz chegariamos ao río Sor e de alí a Ambosores, dixo que se andaba bastante ben e claro está quedeime coas ganas, e a  primeira oportunidade que tiven  me lancei de cheo, baixamos durante ben media hora ata chegar ás beiras do río polo medio dunha fermosa Fraga.


As árbores empezaban a cubrirse de follas, por algúns sitos o camiño é bastante pendente, pero paga a pena, este tramo do río non o coñecía e é un dos máis fermoso, as augas limpas e cristalinas acompañáronnos durante todo o traxecto.



mércores, 25 de xullo de 2012